Posted in Dizayn Tarixi

POL SEZANN


Işık ve doğa gözlemi yolunda Monet’nin eriştiği sonuçlar bir tek sanatçı tarafindan aşılabildi. Bu da Rembrandt’tan bu yana yetişmis ressamları en büyüğü olan Cezanne’dı (1839-1906). Cezanne resim sanatındaki büyük biçim devriminin temel taşı oldu. Resim sanatını Batı’da asil o, tek başına değiştirdi.

Cezanne’in yaptığı iş, resmi yeni baştan ele almak ve temel sorunlara inmek, kısaca üç boyutlu doğayı iki boyutlu resim yüzeyine aktarmanın sirrini yeni baştan keşfe çıkmaktı. Yeni resim düzeni yollari aradi ve ortaya koyduğu ilginç sonuçlar günahı ve sevabıyla belirginleşti. Onu hem yüceltti hem de ona trajik bir acılık yükledi.

Cezanne çalismalarının başında çizgi perspektifi gibi, yüzyıllar boyu kullanılagelmiş yolları bir yana bıraktı. İlk yaptığı resimler çocuksu idi, coşkularını da resme aktarmak istiyordu. 1870’lerde Camille Pisarro’dan (1830-1903) dersler aldı. Empresyonizmin boyayı, ışığı, mekanı kullanma yollarını öğrenmek istiyordu. Ama Cezanne resim alanında anlık izlenimci eğilimleri uygulamakla yetinmek niyetinde değildi. Bu yapma, süreksiz bir is gibi geliyordu ona.

Cezanne sürekli olarak kendi duyularını tahlil ettiği ve gözün devamlı
bir hareket halinde bulunduğundan, boşluğun derinliğine nüfuz ettiğini kavradığı için, resimde birçok bakış noktalarını uyguluyor, böylece zamanın birbirini izleyen anlarını da tespit etmiş oluyordu. Bu yüzden Cezanne’in resimlerine bakmak uzun bir süre alır ve gözlerimiz biçimler üzerinde sürekli bir hareket kazanır.

1880’lerdeki resimlerinde Cezanne nesnelerin gizli mimarisini belirler tarzda, her gün görülen şeylerin ardında saklı olan muntazam geometric biçimlere eğiliyordu. Bu resimler belli bir kesinlik ve sağlamlık taşıdıkları halde, sonradan Cezanne’in uzayı zamana ilişkin olarak kavrayışımızı belirlediği resimleri bu özelliği yitirmişlerdir. Cezanne bununla, gözlemi yapan insanın sürekli olarak değişen bir bilinç sürecine de bağlı olduğunu hesaba katmıştır. Bu bir bakıma Monet’nin deneylerini de andırır ve gerek bilim ve felsefe alanında gerekse öbür sanat kollarında karşılaştığımız yeni gelişmelere de paralel bir tutumdur. Einstein, Bergson gibi bilgin ve düşünürler, Debussy, Mallarme, Proust gibi besteci ve yazarlar benzer görüş açısını izlemişlerdir.

Cezanne’in resimde vardığı sonuç çizginin, rengin, tonun, düzenin birbirinden ayrılamaz hale geldikleri bir anlamlar birikimi olmuştu. Monet’de de olduğu gibi, fırça vuruşları, yüzeyde bıraktıkları cüretli izlerle renk ve biçim bakımından derhal kesinlik kazanıyorlar ve boşluktaki yerlerini alıveriyorlardı. Resim evrensel bir yaratış ritmi içinde yakalanmış, bütünleşmiş, canlı bir görünüm kazanıyordu. Tıpkı Monet’nin son çalişmaları gibi burada da renk doğanın derinliklerinden fışkırıyor gibiydi[1].

Pol Sezann - Resm Seneti - Naturmort

Pol Sezann - incesenet

Pol Sezann - incesenet

Pol Sezann - Naturmort

Pol Sezann - Naturmort


Müəllif:

Graphic Designer

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma